Eten is tegenwoordig niet zomaar eten meer. Het is gewoon niet zo simpel. Dankzij allerlei kunstmatige ingrepen en toevoegingen moeten mensen zich nu zorgen maken over de manier waarop hun voedsel – en de afzonderlijke ingrediënten – behandeld zijn lang voordat het bij hen terechtkomt, iets waar in voorgaande decennia nooit over werd nagedacht.
Een goed voorbeeld hiervan is het gebruik van GMO’s, vooral in proteïnepoeders. Proteïnepoeders zijn toch gewoon een poedervorm van het gekozen eiwit, toch? Helaas niet. Meestal niet.
Meestal zitten proteïnepoeders vol met kunstmatige conserveermiddelen, zoetstoffen, smaakstoffen en nog veel meer toevoegingen. Maar zelfs voordat al die ingrediënten in de pot worden gedaan, zijn veel proteïnepoeders al beïnvloed door GMO’s. En meestal zou je dat nooit weten tenzij je er extra onderzoek naar doet.
Waarom is dit eigenlijk een probleem?
Wat Zijn GMO’s?
Hoewel ze meestal bekendstaan onder de afkorting GMO, worden ze hier beter omschreven als Genetisch Gemodificeerde Organismen. Precies zoals de naam zegt, zijn dit... nou ja, organismen die genetisch gemodificeerd zijn.
Het lastige is dat er verschillende vormen van genetische modificatie zijn die deze organismen – meestal planten – kunnen ondergaan. De eerste en meest voorkomende is selectief fokken, wat meestal positiever wordt gezien dan de andere vorm die we gaan bespreken.
Technisch gezien wordt selectief fokken al eeuwen toegepast bij zowel planten als dieren en is het proces waardoor we de meeste moderne gewassen en vee hebben. In feite hebben mensen planten en dieren met een gewenste eigenschap uitgekozen en ervoor gezorgd dat die eigenschap behouden blijft en sterker wordt in volgende generaties. Maar daarover later meer.
Voor nu bespreken we de andere – meer sinister ogende – methode. Hierbij gebruikt een wetenschapper in een laboratorium eiwitten van het ene organisme om het DNA van een ander organisme te veranderen. Deze vorm van genetische modificatie roept meestal veel meer zorgen op.
Een goed voorbeeld hiervan is de vorstbestendige tomaat, die is aangepast om een organische “antivries” te produceren door eiwitten van een diepzeevlinderling in te brengen.
Als het gaat om proteïnepoeders, hangt de precieze weg die GMO’s hebben afgelegd om in de pot te komen af van de eiwitbron. Bij melkgebaseerde eiwitten kan het bijvoorbeeld zijn dat de koeien GMO-gewassen gevoerd kregen.
Het is ook mogelijk dat plantaardige proteïnepoeders direct van GMO’s gemaakt zijn.
Wat is het probleem?
Waarom maakt het uit? Deze aanpassingen zijn immers bedoeld om de gewassen productiever en makkelijker te laten groeien. Is dat niet juist goed? In theorie wel. Maar in de praktijk ligt het iets anders.
Die veranderingen in het DNA van een organisme kunnen een groot aantal onbedoelde mutaties veroorzaken die ons – als eindgebruiker – op onzichtbare manieren kunnen beïnvloeden. Sterker nog, selectief fokken heeft een grotere kans om deze mutaties te creëren dan het gerichte werk in een laboratorium.
Uiteindelijk is het grootste probleem dat we simpelweg niet alle gevolgen van GMO’s kennen. En totdat we dat wel weten, is het veiligste om onze blootstelling zo veel mogelijk te beperken. Om daarbij te helpen biedt Naked Nutrition met trots een volledige catalogus van GMO-vrije proteïnepoeders aan.