Een korte blik op de ingrediënten van het standaard eiwitpoeder levert vaak verrassende resultaten op. Je zou immers verwachten dat er maar één ding in die pot zit: jouw gekozen soort eiwit, toch?
Helaas is dit zelden het geval. Onder de vele toevoegingen die bij de meeste eiwitpoeders worden gedaan, is sojalecithine een van de meest voorkomende. Er is dus een grote kans dat je dit ingrediënt op een bepaald moment bent tegengekomen tijdens je gebruik van eiwitpoeder. Maar wat is sojalecithine precies? Waarom zit het in jouw eiwitpoeder?
Wat is Sojalecithine?
Sojalecithine is een verzameling vetten, in dit geval afkomstig van de alomtegenwoordige en controversiële sojaboon. Andere lecithines kunnen worden gewonnen uit eieren, zonnebloempitten en tal van andere voedselbronnen.
Over het algemeen hebben al deze producten dezelfde algemene functie en doel in bewerkte voedingsmiddelen: ze werken als verdikkingsmiddel. Dankzij het vet dat ze bevatten, helpen lecithines om een aangenamere, romige textuur te geven aan voedingsmiddelen die dat anders missen.
Maar sojalecithine dankt zijn populariteit aan één groot voordeel ten opzichte van concurrerende lecithines: het is goedkoop.
Een Kwaliteitskwestie
Maar waarom voelen fabrikanten de noodzaak om verdikkingsmiddelen zoals sojalecithine aan hun producten toe te voegen? Zijn de meeste eiwitpoeders niet afkomstig van zuivel of andere voedingsmiddelen die van nature een prettige textuur hebben? Ja, als alles goed wordt behandeld.
Neem bijvoorbeeld wei en caseïne, de melkeiwitten. Wanneer de koeien worden gevoed met een natuurlijk, grasgebaseerd dieet, is de melk die ze produceren rijk aan gezonde omega-3 en geconjugeerde linolzuurvetzuren. Meestal worden melkkoeien echter gehouden op voederplaatsen waar ze een constant dieet van graan en andere voedingsmiddelen krijgen die ze normaal niet zouden eten. Als gevolg daarvan is de melk van deze koeien niet gestructureerd zoals het zou moeten zijn. Een van de manieren waarop dit gebrek zich uit, is in de smaak en textuur, die dun en waterig wordt.
Om hun product te redden en het gebruik van goedkope grondstoffen te verbergen, voegen bedrijven een goedkoop verdikkingsmiddel zoals sojalecithine toe. Eigenlijk is de toevoeging van sojalecithine – en andere vergelijkbare stoffen – een teken van een slecht gemaakt product.
Het Grote Probleem
Maar zorgen over sojalecithine gaan veel verder dan alleen klachten over kwaliteit en dubieuze productiepraktijken. Het echte probleem is dat sojalecithine extreem schadelijk kan zijn voor je gezondheid en welzijn. Wat behoorlijk contraproductief is als het wordt toegevoegd aan iets als eiwitpoeders, die je juist neemt om je gezondheid te verbeteren.
Veel van de soja die nu voor consumptie wordt geteeld, is een genetisch gemodificeerd organisme (GGO). Als je actief probeert deze controversiële voedingsmiddelen te vermijden, kan sojalecithine tegen je werken. Sojalecithine bevat ook chemicaliën, zogenaamde fyto-oestrogenen, die in het menselijk lichaam werken als het hormoon oestrogeen, waardoor verschillende mogelijke complicaties kunnen ontstaan.
Studies bij ratten hebben bijvoorbeeld aangetoond dat de nakomelingen van moeders die een dieet rijk aan soja volgden, een aanzienlijk verhoogd risico hadden op het ontwikkelen van seksuele disfunctie en cognitieve en gedragsproblemen als volwassenen. Deze fyto-oestrogenen kunnen ook bepaalde vormen van borstkanker verergeren en moeten worden vermeden door mensen die al met deze aandoening te maken hebben.