Veel sporters gebruiken proteïnepoeders als een gemakkelijke en efficiënte manier om hun training en herstel te ondersteunen. Met zoveel bekende voordelen van het nemen van een proteïnepoedersupplement, is het moeilijk te geloven dat er gevaarlijke verontreinigingen in deze producten kunnen zitten.
Helaas hebben studies aangetoond dat veel populaire proteïnepoeders schadelijke zware metalen bevatten zoals kwik, lood, cadmium en arseen.
Waarom zouden er zware metalen in proteïnepoeder zitten?
Met zoveel regels om ons voedselsysteem te beschermen tegen schadelijke stoffen, hoe komen zware metalen dan toch in ons proteïnepoeder terecht?
Het antwoord ligt waarschijnlijk in de landbouwomstandigheden. Bodem en water kunnen worden besmet met zware metalen, die vervolgens worden opgenomen door de gewassen die in die omgeving worden geteeld.
Dieren op die boerderij die gewassen eten die zijn geteeld in een besmette omgeving, raken via hun voer besmet. Producten kunnen ook tijdens de verwerking aan zware metalen worden blootgesteld [1].
Wat studies hebben aangetoond over zware metalen in proteïnepoeder
Een studie van het Clean Label Project mat de aanwezigheid en hoeveelheden zware metalen in 134 proteïnepoeders.
Deze studie vond dat vrijwel alle proteïnepoeders meetbare hoeveelheden van ten minste één zwaar metaal bevatten. Plantaardige proteïnepoeders, zoals soja en hennep, bevatten aanzienlijk hogere niveaus dan wei- en eiwitproteïne.
Dit komt waarschijnlijk doordat planten hogere hoeveelheden via de bodem opnemen. Wei- en eiwitproteïne bevatten minder omdat de enige verontreiniging het voer was dat aan de dieren werd gegeven [2].
Het gevaar van zware metalen in proteïnepoeder
De bezorgdheid over zware metalen in proteïnepoeder is groter voor producten die meerdere keren per dag worden ingenomen.
Blootstelling aan zware metalen is in verband gebracht met een verhoogd risico op kanker, nierziekten, hart- en vaatziekten en meer. Men gelooft dat het lichaam deze metalen vasthoudt en dat ze zich langzaam ophopen over de jaren, wat schadelijke gezondheidseffecten veroorzaakt [1].
Volgens een studie uit 2020 over de gezondheidsrisico’s van het innemen van zware metalen in eiwitpoeders, vertoonde het gebruik van deze supplementen echter geen nadelige gezondheidseffecten.
Al met al blijven de mogelijke langetermijneffecten op de gezondheid van het regelmatig innemen van deze producten onzeker. Om deze reden is het het beste om blootstelling te vermijden of te beperken als dat mogelijk is [3].
Zijn eiwitpoeders veilig?
Eiwitpoeders worden als veilig beschouwd voor de meeste gezonde volwassenen, maar er zijn stappen die je kunt nemen om een betere keuze te maken als het gaat om deze producten.
Afgezien van het kiezen van een eiwitpoeder van een gerenommeerde fabrikant, vermijd onnodige toevoegingen zoals toegevoegde suikers, kunstmatige zoetstoffen en conserveermiddelen, en kies producten die vrij zijn van zware metalen.
Hoe zorg je ervoor dat je eiwit vrij is van zware metalen
Er zijn een paar stappen die je kunt nemen om ervoor te zorgen dat je het beste eiwitpoedersupplement kiest dat vrij is van zware metalen.
Herkomst
Zoek naar eiwitpoeders die afkomstig zijn uit de Verenigde Staten of Canada, omdat deze landen strengere normen hanteren voor landbouw- en verwerkingspraktijken dan andere landen.
Transparantie van ingrediënten
Kies eiwitpoeders die transparantie bieden over hun ingrediënten, inclusief waar de ingrediënten zijn geteeld of gemaakt, allergie-informatie, gecertificeerde biologische keurmerken en meer.
Zoek naar onafhankelijke tests op zware metalen
Sommige eiwitpoederbedrijven, zoals Naked Nutrition, bieden onafhankelijke tests op zware metalen aan hun producten om nog meer transparantie voor hun consumenten te bieden.
Dit stelt je in staat een weloverwogen keuze te maken over de producten die je kiest en je blootstelling aan zware metalen te beperken.
Kies voor wei/caseïne van weidekoeien
Het kiezen van wei- of caseïne-eiwitpoeder van weidekoeien vermindert de kans op zware metaalverontreiniging via het voer aanzienlijk.
Naked Whey wordt bijvoorbeeld uitsluitend verkregen van kleine melkveebedrijven in Noord-Californië en Idaho, waar de koeien het grootste deel van het jaar op open weiden doorbrengen.
